Η Ζέτα Μακρυπούλια μίλησε με ειλικρίνεια για τις σχέσεις και τον τρόπο με τον οποίο βλέπει σήμερα τον έρωτα, εξηγώντας πως με το πέρασμα του χρόνου αναθεώρησε πολλές από τις πεποιθήσεις που είχε στο παρελθόν.Απαντώντας στο αν εξακολουθεί να αναζητά τον έρωτα, ξεκαθάρισε ότι δεν είναι κάτι που κυνηγά, χωρίς όμως να αποκλείει το ενδεχόμενο να προκύψει.«Δεν τον αποζητώ, ούτε όμως και τον ακυρώνω. Έτσ…
Η Ζέτα Μακρυπούλια μίλησε με ειλικρίνεια για τις σχέσεις και τον τρόπο με τον οποίο βλέπει σήμερα τον έρωτα, εξηγώντας πως με το πέρασμα του χρόνου αναθεώρησε πολλές από τις πεποιθήσεις που είχε στο παρελθόν.
Απαντώντας στο αν εξακολουθεί να αναζητά τον έρωτα, ξεκαθάρισε ότι δεν είναι κάτι που κυνηγά, χωρίς όμως να αποκλείει το ενδεχόμενο να προκύψει.
«Δεν τον αποζητώ, ούτε όμως και τον ακυρώνω. Έτσι κι αλλιώς τον έρωτα δεν μπορείς να τον προβλέψεις, ούτε και να τον περιορίσεις. Απλώς παλαιότερα τον είχα ταυτίσει μέσα μου με πράγματα που δεν είναι ακριβώς ο έρωτας, ίσως και για αυτό να είχα πληγωθεί. Αν και ποιος δεν έχει πληγωθεί στον έρωτα, θα μου πεις…»
«Δεν ρίχνω πια την ευθύνη στους άλλους»
Στη συνέχεια της συνέντευξής της στο νέο τεύχος του περιοδικού Instyle, αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται πλέον τις δυσκολίες που προκύπτουν στις ανθρώπινες σχέσεις, σημειώνοντας ότι έχει αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζει τις ευθύνες.
«Καλά, μερίδιο ευθύνης έχουμε για τα πάντα. Κι αν κάτι έχει αλλάξει σε μένα, είναι αυτό, ότι πλέον δεν ρίχνω την ευθύνη στους άλλους για οτιδήποτε κι αν συμβεί, ακόμη κι αν την έχουν. Δεν με αφορά δηλαδή τόσο. Θα το κάνω ίσως ασυναίσθητα, αν θυμώσω, που εκεί κυριαρχεί αυτό το συναίσθημα του θυμού, το οποίο σε οδηγεί, αλλά μπορώ να το τιθασεύσω, μπορώ να το αλλάξω πολύ γρήγορα γιατί δεν είναι το σημαντικό αυτό».
Η ίδια εξήγησε ότι προτιμά να εξετάζει πρώτα τη δική της στάση απέναντι σε μια κατάσταση, ακόμη και όταν θεωρεί πως έχει αδικηθεί.
«Το σημαντικό είναι να καταλάβεις, ακόμη κι όταν ειλικρινά σε έχει κάποιος αδικήσει και έχει άδικο, να δεις και το δικό σου μερίδιο ευθύνης, γιατί εσύ επέτρεψες σε αυτόν τον άνθρωπο να φερθεί έτσι, γιατί εσύ άνοιξες τα όρια σου τόσο πολύ ώστε να σου φερθούν έτσι. Είναι προτιμότερο να κάτσεις να δεις τι έχεις κάνει εσύ λάθος παρά να αρχίσεις να κατηγορείς τους άλλους».
Κλείνοντας, παραδέχθηκε ότι αυτή η αλλαγή στον τρόπο σκέψης δεν ήρθε από τη μία ημέρα στην άλλη, αλλά αποτέλεσε μια διαδικασία που την έκανε να νιώσει πιο ήρεμη.
«Αυτό με ξαλάφρωσε πάρα πολύ, όταν άρχισε να γίνεται συνειδητά. Γιατί εγκυκλοπαιδικά αυτά είναι ωραία να τα διαβάζεις, αλλά δεν γίνονται πατώντας ένα κουμπί».
Δείτε και αυτά