Σε μία συγκινητική κατάθεση ψυχής προχώρησε η Μαρία Μενούνος μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram το βράδυ της Παρασκευής (10/7).Η Ελληνοαμερικανίδα παρουσιάστρια μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους τις σκέψεις της για τις δύσκολες μάχες που έδωσε τα τελευταία χρόνια με την υγεία της, τονίζοντας ότι η αληθινή σύνδεση με τον εαυτό της την βοήθησε να βρει την ισορροπία της και…
Σε μία συγκινητική κατάθεση ψυχής προχώρησε η Μαρία Μενούνος μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram το βράδυ της Παρασκευής (10/7).
Η Ελληνοαμερικανίδα παρουσιάστρια μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους τις σκέψεις της για τις δύσκολες μάχες που έδωσε τα τελευταία χρόνια με την υγεία της, τονίζοντας ότι η αληθινή σύνδεση με τον εαυτό της την βοήθησε να βρει την ισορροπία της και να θυμηθεί ποια ήταν πριν κυριευτεί από τον φόβο, την πίεση και τις προσδοκίες που φέρνει η ζωή, να βρει ξανά την αυθεντική εκδοχή της και αυτό είναι το μήνυμα που θέλει να περάσει σε όσους έχουν ανάγκη δίνοντας την προσωπική τους μάχη.
Δείτε ολόκληρη την ανάρτηση της Μαρίας Μενούνος:
«Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου κυνηγούσα πάντα την επόμενη εκδοχή του εαυτού μου. Τον επόμενο στόχο, την επόμενη δουλειά, το επόμενο ορόσημο. Πίστευα πως έτσι έμοιαζε η ενηλικίωση.
Ώσπου η ζωή με σταμάτησε. Ένας όγκος στον εγκέφαλο, καρκίνος στο πάγκρεας, διαβήτης, υπογονιμότητα και τόσα ακόμη. Ξαφνικά δεν με απασχολούσε πια ποια ήθελα να γίνω. Προσπαθούσα απλώς να θεραπευτώ. Και κάπου μέσα σε αυτή τη διαδρομή της ίασης, σταμάτησα να ψάχνω τις απαντήσεις στο μέλλον. Άρχισα να κοιτάζω πίσω. Πίσω από τα κόκκινα χαλιά. Πριν από την τηλεόραση. Πριν ο κόσμος μάθει το όνομά μου. Τότε που τα όνειρά μου ήταν πιο απλά… κι εγώ επίσης.
Ύστερα γύρισα ακόμη πιο πίσω. Στο μικρό κορίτσι που πίστευε ότι μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Που αγαπούσε να ζωγραφίζει, να τραγουδά και να χορεύει. Πώς ξέχασα ότι αγαπούσα όλα αυτά;
Κοιτάζοντας αυτές τις φωτογραφίες, συνειδητοποίησα κάτι. Δεν χάθηκα ποτέ. Απλώς η ζωή έγινε πολύ θορυβώδης.
Ίσως αυτό να συμβαίνει σε όλους μας. Περνάμε χρόνια προσπαθώντας να γίνουμε κάτι περισσότερο, ενώ σιγά σιγά απομακρυνόμαστε από τον άνθρωπο που ήμασταν πάντα. Η θεραπεία δεν σημαίνει να γίνεις κάποιος άλλος. Σημαίνει να θυμηθείς την εκδοχή του εαυτού σου που υπήρχε πριν ο κόσμος σου πει ποιος πρέπει να είσαι.
Γιατί αυτή η εκδοχή εξακολουθεί να βρίσκεται μέσα σου».
Δείτε και αυτά