Η απόφαση μιας δασκάλας να απομακρυνθεί από την εκπαίδευση μετά από 18 χρόνια υπηρεσίας άνοιξε μεγάλη συζήτηση στα social media. Η Μαρία Καρυωτάκη, γνωστή και μέσα από τη σειρά «Η κυρία Σιντορέ», μίλησε ανοιχτά για την ψυχολογική πίεση που βίωσε, εξηγώντας πως έφτασε στο σημείο να εμφανίσει έντονα ψυχοσωματικά συμπτώματα.Η κ. Μαρία Καρυωτάκη μπήκε για πρώτη φορά σε σχολική αίθουσα λίγο πριν από τη…
Η απόφαση μιας δασκάλας να απομακρυνθεί από την εκπαίδευση μετά από 18 χρόνια υπηρεσίας άνοιξε μεγάλη συζήτηση στα social media. Η Μαρία Καρυωτάκη, γνωστή και μέσα από τη σειρά «Η κυρία Σιντορέ», μίλησε ανοιχτά για την ψυχολογική πίεση που βίωσε, εξηγώντας πως έφτασε στο σημείο να εμφανίσει έντονα ψυχοσωματικά συμπτώματα.
Η κ. Μαρία Καρυωτάκη μπήκε για πρώτη φορά σε σχολική αίθουσα λίγο πριν από την οικονομική κρίση και σήμερα, ύστερα από σχεδόν δύο δεκαετίες στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, επέλεξε να κάνει ένα μεγάλο διάλειμμα από το σχολείο.
Εδώ και 12 χρόνια δημιουργεί εκπαιδευτικό υλικό μέσα από τη σειρά «Η κυρία Σιντορέ», με βιβλία, τραγούδια και θεατρικές παραστάσεις που χρησιμοποιούνται σε σχολεία σε όλη την Ελλάδα. Παράλληλα, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα μοιράζεται ιδέες για πιο δημιουργικό και ευχάριστο μάθημα, έχοντας αποκτήσει δεκάδες χιλιάδες ακολούθους.
Το βίντεο με το οποίο ανακοίνωσε την απόφασή της ξεπέρασε μέσα σε λίγες ημέρες τις 300.000 προβολές, ενώ εκατοντάδες εκπαιδευτικοί και γονείς έσπευσαν να της εκφράσουν τη στήριξή τους.
Δείτε το βίντεο:
«Είχα δύσπνοια, ταχυπαλμία και βάρος στο στήθος»
Μιλώντας στον «Τύπο Θεσσαλονίκης», η Μαρία Καρυωτάκη εξήγησε πως αποφάσισε αρχικά να πάρει άδεια άνευ αποδοχών, ώστε να χτίσει κάτι διαφορετικό επαγγελματικά, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην επιστρέψει ποτέ στη σχολική αίθουσα.
«Προς το παρόν θα πάρω για κάποια χρόνια άδεια άνευ αποδοχών, έτσι ώστε να “χτίσω” κάτι παράλληλα, και να μπορέσω να πω κάποια στιγμή ότι εγκαταλείπω το σχολείο. Ένιωσα να πιέζομαι ψυχολογικά και αντιμετώπισα ψυχοσωματικά προβλήματα όπως δύσπνοια και βάρος στο στήθος, τα οποία όταν τα βίωνα δεν καταλάβαινα γιατί τα έχω. Όταν τελείωσε η σχολική χρονιά και πήγε να ξεκινήσει ξανά, εγώ είχα δύσπνοια και ταχυπαλμία. Είπα ότι θα πάω σε ψυχίατρο να πάρω αγωγή, και τη χρονιά που μας πέρασε τώρα είπα ότι δεν πάει άλλο δεν μπορώ να το διαχειριστώ.
Ο σύλλογος αποφάσισε να πάρω το ολοήμερο γι’ αυτόν τον λόγο, και αυτό με βοήθησε πάρα πολύ. Θεωρώ ότι ένας λόγος που ήταν έντονη η πίεση είναι ότι είχα και τα παιδιά μου στο σχολείο αν και δεν ήταν στην τάξη μου. Ήμουν δηλαδή και μαμά και δασκάλα, και αυτό ήταν πολύ πιεστικό.
Δεν ήξερα αν την απόφασή μου έπρεπε να την ανακοινώσω στον κόσμο βέβαια, επειδή φοβόμουν ότι θα θεωρήσουν ότι λιποψυχώ. Αυτό που είδα όμως ήταν το αντίθετο, επικράτησαν την απόφασή μου στο 100%. Δέχτηκα ένα κύμα μηνυμάτων και σχολίων και είδα με μεγάλη έκπληξη ότι πολύς κόσμος θέλει να κάνει το ίδιο με εμένα, ενώ άλλοι έχουν φύγει και δεν έχουν μετανιώσει».
«Οι δάσκαλοι νιώθουν απαξίωση»
Η εκπαιδευτικός στάθηκε ιδιαίτερα στην αλλαγή που, όπως λέει, έχει βιώσει τα τελευταία χρόνια μέσα στο σχολείο.
«Τα τελευταία 5-6 χρόνια βιώνουμε μια αίσθηση απαξίωσης, ότι πρέπει να αποδεικνύουμε συνέχεια τη θέση που έχουμε και να παλεύουμε με γονείς που μπορεί να είναι αρνητικοί και εναντίον μας. Το σύνολο μιας ομάδας σε μια τάξη έχει λεπτές και ευαίσθητες γραμμές. Μπορεί να έχεις παιδιά τα οποία από το σπίτι δεν έχουν λάβει τον σεβασμό και την αίσθηση ότι ο δάσκαλος είναι πάνω από εμένα. Φοβούνται οι γονείς να δείξουν ότι υπάρχει ιεραρχία.
Ταυτόχρονα μπήκε στη ζωή των δασκάλων η αξιολόγηση και δημιουργήθηκε το κλίμα ότι πρέπει να αποδείξουμε την αξία μας, δημιουργήθηκε έτσι το κλίμα του ανταγωνισμού. Σε συνδυασμό με την έλλειψη σεβασμού στο επάγγελμα, αυτό δημιουργεί μια τοξική ατμόσφαιρα».
Η αλλαγή στη συμπεριφορά των παιδιών
Η ίδια υποστήριξε πως η μεγαλύτερη δυσκολία πλέον μέσα στις τάξεις είναι η αδιαφορία των παιδιών απέναντι στη μάθηση.
«Ναι, φυσικά έχω βιώσει την αλλαγή συμπεριφοράς των παιδιών. Όπως είπα και πριν υπάρχει έλλειψη σεβασμού που μεταφέρεται στα παιδιά και αυτό το νιώθουμε. Αυτό που δυσκολεύει πολύ μέσα στην τάξη είναι η αδιαφορία. Είναι φαινόμενο της κοινωνίας να υπάρχει αδιαφορία προς τη μόρφωση και τις σπουδές, επειδή όλοι βλέπουν την ευκολία.
Σίγουρα βέβαια έχει μείνει πίσω και το εκπαιδευτικό μας σύστημα, το οποίο βασίζεται σε δεδομένα που δεν είναι επίκαιρα και σε δεξιότητες που δεν χρησιμεύουν. Εμείς έχουμε την υποχρέωση να προσπαθήσουμε να εντάξουμε τα παιδιά σε ένα πλαίσιο που δεν θέλουν να μπουν και αυτό απαιτεί ψυχικό και σωματικό κόπο. Βγαίνουμε από την τάξη και είμαστε εξαντλημένες επειδή καταβάλαμε πολύ κόπο για να πειθαρχήσουν τα παιδιά».
«Δεν είχα καμία αμφιβολία ότι έπρεπε να φύγω»
Η Μαρία Καρυωτάκη αποκάλυψε ότι δεν δίστασε καθόλου να πάρει την απόφασή της, όμως τη στενοχωρεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι πολλοί ακόμη συνάδελφοί της αισθάνονται το ίδιο.
«Εγώ δεν είχα καμία αμφιβολία για το αν πρέπει να φύγω. Με προβληματίζει πολύ το ότι αυτό το είπαν πολλοί δάσκαλοι. Μακάρι να ήμουν μόνο εγώ η εξαίρεση και όλοι οι άλλοι να ήταν καλά και το σχολείο να ήταν πηγή ευχαρίστησης. Αυτό που είδα με μεγάλη έκπληξη, σίγουρα με δυσαρέστησε πολύ».
Απευθυνόμενη στους γονείς, ζήτησε να στηρίζουν τους εκπαιδευτικούς και να μην εκφράζονται αρνητικά μπροστά στα παιδιά τους, ενώ κάλεσε το υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει σε ουσιαστικές παρεμβάσεις ώστε οι δάσκαλοι να αισθανθούν ξανά ότι το έργο τους αναγνωρίζεται.
Όπως τόνισε, οι εκπαιδευτικοί έχουν αναλάβει να καλύψουν πολλές ευθύνες που ανήκουν στην οικογένεια και την κοινωνία, με αποτέλεσμα η ίδια η διδασκαλία να έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα.
Κλείνοντας, εξέφρασε την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα μπορέσει να επιστρέψει στο σχολείο, εφόσον αλλάξουν οι συνθήκες τόσο για τους εκπαιδευτικούς όσο και για τις οικογένειες και τους μαθητές.
Δείτε και αυτά