Ο Δημήτρης Τσακάλας, ο αγαπημένος «Μπίλυ» από το Καφέ της Χαράς, αποκάλυψε σε συνέντευξή του στο YouTube τη θεαματική έλλειψη χημείας με την Ελένη Λιάσκα, τη χαμηλή αμοιβή των 140 ευρώ ανά επεισόδιο και την ανάγκη για δεύτερη δουλειά.Στην τοποθέτησή του στην ψηφιακή εκπομπή «Τσάι Με Λεμόνι», ο ηθοποιός εξήγησε πώς η συνεργασία τους στην οθόνη διέφερε ριζικά από την πραγματικότητα πίσω από τις κάμε…
Ο Δημήτρης Τσακάλας, ο αγαπημένος «Μπίλυ» από το Καφέ της Χαράς, αποκάλυψε σε συνέντευξή του στο YouTube τη θεαματική έλλειψη χημείας με την Ελένη Λιάσκα, τη χαμηλή αμοιβή των 140 ευρώ ανά επεισόδιο και την ανάγκη για δεύτερη δουλειά.
Στην τοποθέτησή του στην ψηφιακή εκπομπή «Τσάι Με Λεμόνι», ο ηθοποιός εξήγησε πώς η συνεργασία τους στην οθόνη διέφερε ριζικά από την πραγματικότητα πίσω από τις κάμερες κατά τον πρώτο κύκλο της σειράς.
«Δεν είχαμε καθόλου χημεία στην αρχή. Την πρώτη χρονιά νομίζω με σιχαινόταν και τη σιχαινόμουνα στο έπακρο. Δεν είχαμε καθόλου καλή σχέση. Αποκτήσαμε οικειότητα μετά τη δεύτερη χρονιά και την τρίτη. Την πρώτη δεν ταιριάξαμε», εξομολογείται ο Δημήτρης Τσακάλας, για τα παρασκήνια του «Καφέ της Χαράς»
Σχετικά με την εξέλιξη της επαφής τους στην πορεία του χρόνου, ο ίδιος εξηγεί:
«Στην οντισιόν ήμασταν μια χαρά, γιατί με την Ελένη κάναμε την οντισιόν. Μετά στα γυρίσματα δεν είναι ότι υπήρχε κάτι, απλά με το που τελείωνε η σκηνή, δεν είχαμε κάποια ιδιαίτερη επαφή. Τη δεύτερη και την τρίτη σεζόν όμως είχαμε αρκετά φιλικές σχέσεις. Μεγαλώνεις, ξέρεις, γνωρίζεσαι καλύτερα. Άλλωστε, ήμασταν επαγγελματίες. Όταν είναι τόσο επαγγελματικό, δεν είναι καθόλου δύσκολο. Γιατί κάναμε τη δουλειά μας μια χαρά και απλά φεύγαμε. Στα διαλείμματα όμως δεν καθόμασταν μαζί».
Η αμοιβή των 140 ευρώ στο «Καφέ της Χαράς» και η παράλληλη εργασία
Πέρα από τις σχέσεις στο πλατό, ο Δημήτρης Τσακάλας αναφέρθηκε στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε την περίοδο της προβολής της σειράς.
«Ήταν δύσκολα τα γυρίσματα πολύ για μένα, γιατί ήταν πρώτη δουλειά και έπεσα στα βαθιά. Εννοώ δύσκολες συνθήκες. Έχω να θυμάμαι και πολύ όμορφα πράγματα όμως. Δηλαδή είχα την τύχη και ήμουν με την Χριστίνα την Τσάφου και τον Κώστα τον Φλωκατούλα, που έκαναν τους γονείς μου, και όποτε είχα σκηνές μαζί τους, πέρναγα πάρα πολύ ωραία και μάθαινα πολλά πράγματα. Πάντα η Χριστίνα και ο Κώστας με διορθώνανε και μου λέγανε: “Εδώ λίγο πιο χαμηλά, εδώ λίγο έτσι Δημήτρη.” Και επειδή ήταν με πολλή αγάπη, ήταν μεγάλο σχολείο. Γελάσαμε πάρα πολύ», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Η οικονομική πραγματικότητα τον ανάγκασε να αναζητήσει συμπληρωματικό εισόδημα:
«Παράλληλα με την τελευταία σεζόν του “Καφέ”, εγώ έπιασα και δουλειά εκτός των γυρισμάτων, γιατί δεν έβγαινα οικονομικά, οπότε έπρεπε να δουλέψω σε μια έξτρα δουλειά. Δεν είχα και πολλά γυρίσματα εγώ την τρίτη χρονιά, γιατί δεν είχα συμφωνήσει να είμαι σε όλα τα επεισόδια, οπότε το συνδύασα κάπως έτσι», σημείωσε, εξηγώντας ότι εργαζόταν σε πολυκινηματογράφο στο Μαρούσι.
Αναφορικά με το ύψος της αμοιβής του και τις συγκρίσεις με άλλους ηθοποιούς του καστ του «Καφέ της Χαράς», ο Δημήτρης Τσακάλας αποκάλυψε:
«Ωραία. Θες να γελάσουμε; Λοιπόν, όταν κάποια στιγμή έπεσα σε ένα απόσπασμα της εκπομπής σου, όπου ήταν ο Πάρης, ο Μανωλάκης από το “Καφέ της Χαράς”, και τον ρώταγες για τα λεφτά και είπε το ποσό που είχε πάρει τότε, έπαθα σοκ γιατί ανακάλυψα ότι έπαιρνα πολύ λιγότερα λεφτά από τον Πάρη. Όταν το είχα πει στη Λουιζίδου τότε, την τρίτη χρονιά, μου είχε πει: “Δεν σε πιστεύω”. Της λέω: “Θα σου πω ψέματα;”.
Μου έλεγε: “Να δω το δελτίο σου”. Ήταν πολύ λίγα τα λεφτά, εννοώ, ειδικά για εκείνες τις εποχές. Έπαιρνα 140 ευρώ το επεισόδιο, που σε κάποιον τώρα μπορεί να λέει: “Α, πάρα πολλά λεφτά”. Δεν ήταν καθημερινή η σειρά. Ήταν τέσσερα επεισόδια το μήνα, άρα έπαιρνα 560 ευρώ μεικτά. 400κάτι καθαρά».
Στη συνέχεια, προσέθεσε τις λεπτομέρειες των διαπραγματεύσεων για την τρίτη σεζόν:
«Την τρίτη χρονιά μου το ανέβασαν στα 170 και γι’ αυτό είναι που δε συμφώνησα κιόλας να είμαι σε όλα τα επεισόδια. Ήμουν μόνο σε 15 νομίζω την τρίτη χρονιά και έπιασα παράλληλα δουλειά που σου είπα για να βγω οικονομικά. Οπότε ναι, ήταν πολύ λίγα τα λεφτά.
Γιατί σκέψου ότι εκείνη την εποχή τα λιγότερα λεφτά που θα έπαιρνε κάποιος με ένα ρόλο σαν το δικό μου ήτανε τουλάχιστον τρία κατοστάρικα καθαρά το επεισόδιο. Ξέραμε εξαρχής ότι ήταν λίγα τα λεφτά που παίρναμε, που έπαιρνα. Να σου πω την αλήθεια δεν ξέρω τι έπαιρναν οι υπόλοιποι. Απλά μετά ξέρεις, έκανε και τεράστια επιτυχία όλο αυτό το πράγμα. Οπότε λες: “Ε, δε γίνεται να είμαι τόσες ώρες εκεί πέρα, να κάνει 54-57% τηλεθέαση και να μην μπορώ να ζήσω”.
Και ξέρεις, την πρώτη χρονιά δε με πολυένοιαζε. Τη δεύτερη, τρίτη όμως πήρα αυτοκίνητο, έπρεπε να βάλω βενζίνες. Τη δεύτερη δεν πήρα αύξηση, έκανα παζάρια, έκανε η μάνα μου ουσιαστικά παζάρια, γιατί ντρεπόμουν να το πω στην παραγωγή, για να μου πληρώνουν τις βενζίνες μου. Γιατί θα πήγαινα με το αυτοκίνητό μου πλέον αφού είχα αμάξι και είχα ένα παλιό Golf του ’85 που έπινε σούπερ βενζίνη και πήγαιναν πάρα πολλά λεφτά».